Wednesday, March 30, 2016

අවසරයි

සසර සයුරේ ඔහේ පාවුණ
ජීවිතේ ඔරුවෙහි ඉඳන්
සයුර සේ හෙළු කඳුලු වැල් සැම
නොදන්වා වියලී ගිහින්
නුඹේ සුවඳට වෙන්වු මතකය
නිමේශයකින් බොඳ කරම්
නුඹට යන්නට අවසරයි
පෙම්වතානෙනි අවසරයි

පිරුණ සයුරක් සොයා යනු මැන
රළු පරළු කුළු මුඳුන් රැලි නැති
සැඩ රැලිති මැද රැකෙනු නොහි නම්
සසර සයුරේ මුහුදු බත් වෙමි
නොබිඳි නොකැලැල් දිය රළක් ගෙන
සසරෙ සුපුරුදු සුවඳෙ සටහන
ලියා සයුරත පතුලෙ සඟවමි
යළිත් කිසිදා හමු නොවන්නට


17 comments:

  1. අප්පට සිරි..මෙන්න සුපිරි පැදි පෙළක්...

    ReplyDelete
    Replies
    1. හි හී... ස්තුතිය්

      Delete
  2. ලස්සනයි... මේං මේක මතක් කරවූ කවි පෙළක්..!!

    https://www.youtube.com/watch?v=d0yTQObAGc0

    ReplyDelete
    Replies
    1. ඇත්තමයි......... මමත් ආසා ගීතයක්.ඒ නිසාම මගේ ඔලුවේ ඒක තිබිලා මමත් නොදැනම මේ කවියටත් ඒ අභාසය එන්න ඇති කියල හිතෙනවා.

      Delete
    2. එහෙමත් වෙන්නැති.ඒත් මෙන්න මේ පද දෙක අර ගීයෙ පදවැල්වලටත් වඩා හිත සසල කරවන සුන්දර පද දෙකක්..!!

      සැඩ රැලිති මැද රැකෙනු නොහි නම්
      සසර සයුරේ මුහුදු බත් වෙමි

      Delete
  3. ලස්සන කවි ටික අක්කේ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. ස්තුතිය් මල්ලි

      Delete
  4. හැර යන්නට සිත් වන තරම් චණ්ඩ වුයේ
    කෙලෙස පෙම්බැඳි මුහුදු රළ?
    කැළඹුනා වත්ද හදවතින්
    මා නොකළ වරදකට?

    ReplyDelete
    Replies
    1. කළ නොකර වරද දැන දැන
      සයුර විමසත නොදරුවෙක් ලෙස
      හැර යන්න සිත් නොදෙන තරමට
      තව වරක් සිත බැදෙයි හිමිහිට

      Delete
  5. ලස්සන පැදි පෙළක්. ඒත් විරහ ගීයක්.
    අර "සසර සුපුරුදු සුවඳෙ සටහන" බෝතලේක දාමු, කාට හරි කවදක හරි හම්බෙන්න.

    ReplyDelete
  6. සසර සයුරේ දියබත් වී ඇති සෙයකි අපි සියල්ලෝම. විරහව වුනත් යතාර්ථය ඒකයි නේ

    ReplyDelete