Thursday, October 4, 2018

හිනැහෙන හඳ

අහස් ගඟ දිගේ ඇවිදිත
විඩා පත් වෙලා සඳ වත
අහස් දියේ පිණි කැට වැද
යළිත් බොඳ වෙලා

විඩා නිවන්නට ගමනෙහි
කතාවකට තරුවක් නැත
අහස් කුස පුරා බොඳවම
සඳත් තනි වෙලා

පිණි බිඳු සියොළඟ තැවැරෙත
සීතලට තුරුලු වන්නට
තරු නැතිවම රෑ තුන් යම
අහසෙ තනි වෙලා

වැහි බිඳු එකෙනෙක යාවෙන
මොහොතට තත්පර ගැන ගැන
සඳ බොඳවම තරු නැතිවත්
තවම හිනැහිලා

Thursday, September 20, 2018

සොයමු යලි අරුන්දති










❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
එක් දිනක් විය !
ප්‍රේම සැමරුම් වලින් හැඩ විය !
ශෘංගාර ඉසිඹුවක අවසන
කවුලු විවරව
අහස දෙස බැලු
සොඳුරු මොහොතක
නිමේශයකට
කවුලුවේ හරි මැදට වන්නට
යාවගිය තැන
විකර්ණය මැද
අරුන්දති තරු දෙනෙත් දල්වා
මදහසක් හෙළුවාය
අප වෙත

නැහැ තමයි ආයෙමත් ළග මම
වසඟ වී පාලුවට ලොබ බැද
කඳුලු සමගම මිතුරු දම් පුර
කවුලු පියපත් තදින් සිර කොට
වසා කුටියක සිරව තනුවම
හිදින්නවද කල්පයක දුර තව

ඉසිඹුවක අවසරය ගනු මැන
හැර බලන්නට
වැසූ කවුලුව
සිකුරු තරුවම
යලි සොයන්නට
නුඹ දෙසද මා දෙසද ඈ
බලා ඉන්නා
අයුරු බලනට
තත්පරෙන් තත්පරය අරගෙන
නැවත මා නුඹ දකින දින තුරු
පාලුවක් නොම දැනේ
එම විට !
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

Sunday, August 12, 2018

බිම් වැටී ඉහිරි ගිය
මතක සායම් වලින්
ඇඳුණු සිතුවම් රටා
පාගමින් නුඹ ගිහින්
පැහැදුල් ව මාවතක
පා වැකුණු සායමින්
මතක බණ පද පෙළක
අඩි තබා නුඹ ගිහින්

ඇඳුන අඩි සලකුණින්
හැලුණු සායම් වලින්
කිලිටි වූ මාවතේ
යනෙන විට නුඹ සොවින්

නුඹේ ලෝකය සොයන්
යලිත් නුඹ ගෙන යන්න
සොයා එන්නෙමි ඉතින්
පිය ලකුණු ඇති සෙයින්

Saturday, July 28, 2018

ලාම්පු දස දහසක් !

වික්ටෝරියා ගේ ලාම්පු දස දහස සහ අප දෙදෙන
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ඇය පිළිබඳව මගේ පළමු මතකය හතර වන ශ්‍රේණිය දක්වා දිවෙයි. පාසලේ විවිධ ප්‍රසංගයේ අංගයක් සඳහා සූදානමින් අපි පෙළගැසී සිටියෙමු.  දිගු කොණ්ඩයක් ඇති විසේකාර බෝල කෙල්ලක් වූ ඇය එක් වරම මා වෙතට දිව ආවාය.

ඔයාගෙ කටේ ලිප්ස්ටික් මැකිලා... කොහෙන්දෝ ඔසවාගෙන ආ රතු පැහැති ලිප්ස්ටික් කූරක් ඉන් අනතුරුව ඈ මගේ තොල් වල ඇතිල්ලූවේ මා හට වචනයක් වත් කීමට ඉඩ නොතබමිනි. ඉන් අනතුරුව ඇය එම ලිප්ස්ටික් කූරම තම තොල් වලට ආලේප කර ගත්තාය. මගේ වයසෙහිම ,එනම් අවුරුදු නවයක් පමණක් වූවද ඇය දක්ශ රූපලාවන්‍ය ශිල්පිනියක් බව එවකට මම සිතා සිටියෙමි.😂
අන් සියලු දෙනා ට වඩා අප දෙදෙනා ලස්සන බවට වූ සාඩම්බර හැඟීමක් එදා මා සතුව පැවතින. එහෙත් , අන් සියල්ලන් කෙසේ වෙතත් අප දෙදෙනා ඩ්‍රැකියුලා දැරිවියන් දෙදෙනෙකු සේ දිස්වන්නට ඇති බව මා හට පසක් වන්නේ දැන් ය. 👿👹

එම විවිධ ප්‍රසංගයෙන් අනතුරුව වසර පහක් ගත වන තුරුම මා හට අමිල වූ නිදහසක් භුක්ති විඳීමට ඉඩ හසර සැලසින. ඒ මගේ මුහුණ බැලූ දෙවියන් කිසිදු විටෙක පන්ති කාමරයක් තුළ මා හට ඇය හමු වීමට ඉඩ සැලැස්වූයේ නැති නිසාවෙනි.

අතරින් පතර අම්මාගේ මුවින් ඇගේ නම කියැවෙනු මා හට ඇසී තිබුණද , ඒ පිළිබඳව උනන්දු වූයේ මා නොවේ. අම්මාගේ හොඳ ගෝලයන් පිළිඳව හේතු විරහිතවම නොපැහැදීමට එවකට මම තීරණය කළ සිටියෙමි.

එහෙත් මා නොදැනුවත්වම අවාසනාව මා පසුපස හඹා එමින් තිබිණි. 😋
අවාසනාව මා පසු කර ජයග්‍රහණය ලැබූයේ මම නව වන ශ්‍රේණියට පාතැබූ වනමය.
ඒ වනතුරු මා හට සිටි මිතුරියන් කිසිවෙකුත් ඒ පන්තියේ නොසිටියහ. ඒ මදිවාට දණහිසට අඟල් දෙක තුනක් ඉහලින් සුදු ගවුම් අඳින ,අර විසේකාර බෝල කෙල්ලගේ නම ද අපේ නාම ලේඛනයේ විය.

නව වාරය ආරම්භ වී සති දෙකක් ගත විය. ඇගේ නමට ඉදිරියෙන් වැටුනේ බිංදු පෝලිමකි. සති දෙකක් ගත වන තුරුම ඇය පන්තියට වාර්තා කළේ නැත. මා හට ඒ පිලිබඳව වගක් හෝ නොවීය. ඒ දිනෙන් දින නව පන්තියට මා හුරු වෙමින් සිටියෙමි

👼සති දෙකකට පසුව අලුත් සුදු ගවුමකින්  ද සැරසුණ ඇය , ඉතා තැම්පත් සුරංගනා දැරියක ලෙසින් පන්ති කාමරයට ඇතුලු වූවාය.එහෙත් සුරංගනාවට පුටුවක් හෝ මේසයක් ඉතිරි වී නොතිබිණි... නැත, එකම එක පුටුවක් හා මේසයක් ඉතිරි වී තිබිණි. එය වූයේ මා අසල ය. වැඩි දුරක් තියා, විශද දෘශ්ටියේ අවම දුරින් අරික්කාලක දුරක් වත් නොසිතූ මා අසල සිටි අනෙක් මිතුරිය එම පුටුවට සුරංගනාවියට ඇරයුම් කළාය... ඒ පිළිබදව මා තුළ පැවතියේ තවමත් සිතා ගත නොහැකි නොපහන් හැඟීමකි.

ඉතින්...! ඒ මගේ කන් දෙකෙහි අවසානය සනිටුහන් වූ  පුදුමාකාර උදෑසනක් විය

"අපේ පුංචිගෙ වෙඩින් එක තිබුණනෙ" සති දෙකක් අතුරුදහන් වීමට හේතුව ලෙස ඇය දක්වා සිටියාය... "පුංචිගෙ වෙඩින් එකට පුංචිවත් එච්චර නිවාඩු ගන්න නැතුව ඇති...." එසේ සිතුවද මම එය වදන් වලට නොපෙරෙලුවෙමි.

එහෙත් දිනෙන් දිනම, බෝල දැරියගේ කතා බස් වලට මටත් නොදැනුවත්වම මම ආශක්ත වෙමින් සිටියෙමි... 
ශාරුක් , සහ තවත් කෙල්ලන් දෙදෙනෙකු පිළිබඳව වූ චිත්‍රපටයක කතාව ඇය මා හට විස්තර කළේ එම හමු වීමෙන් දින කිහිපයකට පසුවය..  කඳුලු , සලමින් අසා සිටි එම කතාව අවසානයේ ඇය පැවසූ වාක්‍ය සහ මා දුන් බුද්ධිමත් පිළිතුර ඩෙස්කය මත ටිපෙක්ස් කළ අකුරක් මෙන් මා හට තවමත් මතකය.
"ඒකෙ කාජල් හරි ලස්සනයි. කොන්ඩෙ කපලා ඉන්නෙ.."
" ආ.. කාජල් කොණ්ඩෙ වවලද හිටියෙ... ?"
ඇය තුශ්නිම්භූත වූවාය...
"මම මෙච්චර වෙලා හිතාගෙන හිටියෙ කාජල් කියන්නෙ කොල්ලෙක් කියලා"

ඇය මා හටම ඔබින කෙල්ලක බව වැටහීමට වැඩි කාලයක් ගත නොවීය. ඇය ද පොත් කියවන බව දැනගැනීම මගේ සතුටට හේතුවක් වූ බව කිව යුතුමය. කුමක්දෝ අහේතුවකට😘 ඇය මගේ හොඳම මිතුරිය බවට පත් වන්නට වැඩි කළක් ගත නොවීය.
අති විශාල මූල්‍ය අර්බුදයකට එවකට (දැන් කියාද වෙනසක් නැත) ලක්ව සිටි අප දෙදෙනා පොත් මිලදී ගැනීමට විඳි දුක් දන්නේ අප පමණක්මය. බොහෝ විට එකම පොත මිලදී නොගැනීමට එකල අපි වගබලා ගතිමු. දෙදෙනාම එකම පොතක් මිලදී ගත්තා නම් ඒ "ගෝරා " පමණක්මය.
දැනටත් මගේ ඕනෑම පොතක් ලෝබ නැතුව කියැවීමට දෙන්නේ ඇයට පමණක්මය.මන්ද යත්, ඒ කිසිදු පොතක පිටුවකට හෝ හානියක් නොවෙන්නට ඇය වග බලාගන්නා බව දන්නා නිසාය.

එසේ වුවද, මා අතින් ඇගේ සිත රිදුන වාර බොහෝ ඇත. වගකීමක් නොමැති වූ හැසිරීම් රටාවක් එකළ දැක්වූ මම ඇතැම් විට ඈ සිටිනවාදැයි නොදන්නා සේ හැසිරුණ අවස්ථාද තිබුණි. එහෙත් මට අවශ්‍ය සෑම මොහොතකම මගේ ළඟ සිටි එකම මිතුරිය වූයෙ ඇය පමණක්මය.
මට වඩා අඟල් පහක් පමණ උස් වූ ඇය, පන්ති යන කාලයේ කිසි දිනෙක අඩි උස පාවහන් පැළඳුවේ නැත. ඒ මගේ සිත රිදවනන්නට අකමැති වූ නිසා බව දනිමි.

ඉතින් වික්ටෝරියා මෙතැනට සම්බන්ද වන්නේ කෙසේද?  ඒ victoria හෝල්ට් ය.ඒ නම මම දැන නොසිටියෙමි. ඇගේ බාප්පා සතු වූ පරණ පොත් පෙට්ටියක් අවුස්සන විටෙක ඇයට වික්ටෝරියා හෝල්ට්ගේ " the house of thousand lanterns" හමු වී තිබුණි.
එය කියැවීමෙන් අනතුරුව මා හටද ඇය එම පොත ලබා දුන්නේ ඒ පිළිබ්ඳව මහා වර්ණනාවකින් අනතුරුවය.
එය සැබෑවක්ම විය. එය වශී වන සුළු පොතක් විය.
එය කියැවීමෙන් පසුව එය සිංහලට පරිවර්තනය කිරීමේ විශාල ආශාවක් මා තුළ හට ගැනුනේ නිතැතින්මය.
මම ඇයට එවෙලෙහිම දුරකතන ඇමතුමක් ගතිමි....
"මට පොත මාස 5,6කට තියාගන්න දෙනවද...?"
"ඇයි, පරිවර්තනය කරන්න හිතුණද?" එකෙනෙහිම ඇය ඇසුවාය..
"ඔව්..."
ඉන් අනතුරුව ඇසුනේ සිනහවකි.
"ඔයා ඕක කියෙව්වට පස්සෙ මම පරිවර්තනය කරන්න හිතාගෙන හිටියෙ..."
මා තුළ හට ගත්තේ වරදකාරී හැඟීමකි.
මට වඩා දස ගුණයකින් පමණ වූ ලිවීමෙ නිසඟ හැකියාවක් ඈ සතු විය.
"එහෙනම් ඔයා ඒක කරන්න..." මම පිළිතුරු දුනිමි.
ඉන් අනතුරුව  එළඹුනේ තර්ක විතර්කය...
ඔයා කරන්න... ඇය පවසා සිටියාය.

අවසානයේදී ඇය පසුව වෙනත් පොතක් පරිවර්තනය කරන බව පවසා මා හටම එය පිළිගැන්වූවාය.

මගේ අලස කම පරයා උනන්දුව මා පාලනය කළේ දින කිහිපයකි. පරිච්චේදයක් හෝ දෙකක් පරිවර්තනය විය... ඉන් අනතුරුව එළඹුණේ දිගු නිහැඬියාවකි...
නිහැඬියාවේ තරම කොපමණද යත්, මෑතක කවුරුන් හෝ කළ එහි නව පරිවර්තනයක් කොහේ හෝ දකින තුරුම වික්ටෝරියා හෝල්ට් නිහඬව සිටියාය.

ආසාවෙන් කිරීමට මගේ මිතුරිය සිතා සිටි කාර්‍යය මගේ අලස කම නිසා වතුරේ ගියේ එසේය..
වෙනත් පොතක් පරිවර්තනය කරනවා යැයි පැවසුවද, ඇයද තවමත් කිසිදු පොතක් පරිවර්තනය කර නැත. ඒ වෙනුවට පරීක්ෂණ නළ බියුරෙට්ටු ආදිය සමග අති දැවැන්ත සටන් මෙහෙයුම් ඇය දියත් කර ඇත.

මතු යම් දිනෙක කවදාහෝ ලබන ආත්මයේ හෝ පොතක් පරිවර්තනය කරන බවට මම අධිශ්ටානයෙන් පසු වෙමි. ඇයද එම අදිටනින්ම පසු වන බව මම අදහමි... 😂😂
(This is a brief tribute to my best friend for her never apriciated unique and priceless friendship. My  sweet girl.... Love you loads and miss you )

Saturday, July 21, 2018

දැවීම !

දවා හළ ප්‍රේමයේ
අලු ගොඩ ගැසී ඇති
නටබුන් ව දෙවොලක

නැගෙන දුම් රැළි අග
පිළිස්සෙන'මුදු ප්‍රේමය
තවමත් දැනෙන්නේ
පුළුටු ගඳ නොව
සම්බ්‍රානි සුවඳමය

දෑඟිලි තුඩග ගෙන
පිස දමන්නෙම් මම
මැකී ගිය දෙව් රුව
මතුවන තුරාවට

ඇඟිලි තුඩු සීරී
ලේ බිම හැලෙන විට
නෙත් හැර බලාවිද
නිදා ගත් දෙව් නෙත?

Thursday, July 19, 2018

Beauty and the beast ❤️

#Beast
අවසාන මල් පෙත්ත ගිලිහිලා
බිම වැටී මිය යන්න බෝ ළඟයි
ඉසිඹුවක් ළද සැනින් සැඟවිලා
පලා ගිය නුඹ මහට හරි දුරයි

සඳ නොමැති අඳුරු බිම
තව තවත් කලුවරයි
පපුතුරේ සැඟවුණේ
එක රුවයි, නුඹ තමයි

මග හැරුණ තැන හදේ
නුඹ තවම උණුසුමයි
හැලෙන මල් පෙති සැවොම
ඉකි ලන්නෙ නුඹ ගැනයි

අවසාන මල් පෙත්ත බිම හැලෙයි
සැලෙන පණ යදින්නේ නුඹ රුවයි
හිරු නිවී සඳෑ අඳුරත් හඬයි
නුඹ නොමැත - මා මියෙනු මට දැනෙයි ! 






Wednesday, July 18, 2018

නොවූවා නම් නුඹ

විසල් නුග රුක නුඹ
මඳ පවන'තර සසැලී
සසැලුණා යැයි නොකියන

සැඩ මරුත'තර සැඟ
නුඹ තුරු හිසෙහි
මා දැවටෙනා තැන
නොදැනුනා යයි පවසන