Thursday, October 22, 2015

වැහි කඳුලු පිසින දේදුන්න

බිම බලාගෙන වැහි වලාකුළු
කඳුලු දිය එකිනෙක හෙළන්නට
හඬා වැලපෙනු සැරසෙනා'යුරු
මීදුමක සැඟවී බලන්නට
අඳුරු වැහි කඳුලකට සිනහව 
ගෙනෙනු සිතුනා දේවදුන්නට
පෙරඹරින් නැග රුසිරු විසිකර
සත් වණින් විපුලිතව හිනැහින

ඉමක් නොපෙනෙන අනන්තය වෙත
හැලූ දේදුණු පැහැය පැහැසර
සීත මුදු පවනැල් රොදක් සේ
හාදු පිදුවා වලාකුළ වෙත
කඳුලු පිණි කැට පබලු අතරින්
පෙරී ආ සුදු සිනා මල් මැද
දේදුන්න මැකිලා ගියා , වැහි
කඳුලු වියලී නෙත් හරිනු දැක

හඬන්නට සිතුවාලු වැහිකළු
ආයෙ දවස පාලු අහසක
බලා සිටියා පැමිණෙනා තුරු
දේදුන්න කඳුලැලි පිසින්නට
තව තවත් නුබ අඳුරු වී මිස
දේවදුන්නක සලකුණක් නැත
ඉකි ගසා තනිවමම හැඬුවා
කඳුලු සයුරක් ගලා යන්නට

Sunday, October 11, 2015

දුක හිතුණ අහස

පරව යන රතු රෝස මල් දැක
නීල අහසට දුක හිතෙන්නැති
මලට යලි රතු පාට දෙන්නට
රතු වලාකුළු පොරව ගන්නැති
වලා පෙළ සඟවනා කඳුලැලි
මොහොතකින් ගිලිහිලා යනු ඇති
ගෙවී ගිය මොහොතක්ම ගානේ
නික්ම ගිය හිරු සොයනවා ඇති

තරු පිරී ගැබ්බර වු අහසින්
කඳුලු පිණි දිය සේ වැටෙනු ඇති
නැවුම් තරු ඉඳු  තරු සමග, පෙම්
සුව විඳිනු දැක තව හඬනු ඇති
හිරු නැවත යළි එන තුරා ඇය
වරු ගණන් හෝරා ගනිනු ඇති
කඳුලු දිය පිසදමා උදයෙම
හිනැහෙන්න මග බලනවා ඇති